Tıpkı olaydan ötürü meslekten çıkarılan iki memurdan biri davayı kazandı başkası kaybetti. Bu halde ne olur?

0 6

Gaziantep Nizip Adliyesinde misyon yapan bir zabıt katibi ve mübaşir, üzerinde kapalılık kararı bulunan belgenin fotokopisini gizlice çektirerek bir avukata verdiği argümanıyla meslekten çıkarılmıştır.

Zabıt katibi bu sürece karşı dava açmış lakin Danıştay incelemesi sonrasında karar aleyhine çıkmış yani dava reddedilmiştir.

Mübaşirin açtığı davada ise mahkeme süreci iptal etmiş ve bu karar Danıştay tarafından onanmıştır.

Davası reddedilen zabıt katibi yargılamanın yenilenmesini istemiş, Danıştay bu istemi kabul etmiştir.

İŞTE DANIŞTAY KARARI

T.C. DANIŞTAY BEŞİNCİ DAİRE

Temel : 2017/11454

Karar : 2019/5250

Tarih : 07.10.2019

Zabıt katibi olan davacı ile mübaşir olan şahsın birlikte hareket ederek gerçekleştirdikleri aksiyon nedeniyle meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmalarına ait sürecin anılan şahsa ait kısmına karşı açılan dava iptal kararı ile kesinleşirken davacıya ait kısmına karşı açılan davanın ret kararı ile nihaileşmesi nedeniyle davacının 2577 sayılı Kanun’un 53/1/h. hususu uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminin; anılan husustaki “tarafları” ibaresinin “olayın süjesi olmaları tarafından ortalarında fark bulunmayan, birebir aksiyonu birlikte gerçekleştiren bireyler” olarak yorumlanması suretiyle kabulü gerektiği hakkında.

Temyiz Eden (Davacı) :

Vekili : Av. …

Karşı Taraf (Davalı) : Adalet Bakanlığı

Vekili : Av. …

İstemin Konusu : Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesinin 01/06/2017 tarih ve E:2017/733, K.2017/1137 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Yargılama Süreci:

Dava Konusu İstem: Gaziantep Nizip Adliyesinde zabıt katibi olarak vazife yapan davacının, 657 sayılı Kanun’un 125. unsurunun birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca “Devlet memurluğundan çıkarma cezası” ile cezalandırılmasına ait 03/03/2010 tarihli ve 71 sayılı Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Heyeti kararının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onikinci Dairesinin 31/10/2012 tarihli, E:2011/782, K.2012/7206 sayılı bozma kararına uyan Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesince verilen 23/05/2013 tarihli, E:2013/859, K:2013/624 sayılı davanın reddi yolundaki kararın yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılması ve dava konusu meslekten çıkarma cezasının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Birinci Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesince verilen 01/06/2017 tarih ve E:2017/733, K:2017/1137 sayılı kararda; uygulanacak mevzuat kararı ve ihtilafın çözümlenmesinde dikkate alınması gereken ögeler tıpkı olsa bile farklı bireyler tarafından açılan davalarda verilen kararların, tarafları, konusu ve sebebi birebir olan bir davaya ait olarak verilen kararlar olarak kabul edilemeyeceğinin açık olduğu ve mevzuat kararında belirtilen başka yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin mevcut olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen münasebetlerle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz Edenin Argümanları: Davacı tarafından; haklarında tıpkı soruşturma kapsamında disiplin soruşturması ile ceza kovuşturması başlatılan, birebir iddianame ile tıpkı mahkemenin tıpkı temel numaralı belgesi ile yargılanarak birebir karar numarası ile beraat eden, tıpkı disiplin soruşturması kapsamında birebir dava konusu süreçle meslekten çıkarılmasına karar verilen meslektaşı …’in meslekten çıkarılmasına ait sürece karşı açılan davada iptal kararı verildiği ve yargı kararı uyarınca vazifesine iade edildiği; fakat kendisinin meslekten çıkarılmasına ait açılan davada verilen ret kararının katılaştığı ve misyona başlatılmadığı, bu durumun adaletsizliğe yol açacağı, yargı organlarından kaynaklanan nedenlerle farklı kararlar çıktığı, mağduriyetinin giderilmesi için yargılamanın yenilenmesi isteminin kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

Karşı Tarafın Savunması: Davalı yönetim tarafından; yönetim mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile bozulabilmeleri 2577 sayılı Kanun’un 49. hususunda belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, anılan kararın bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Tetkik Hakimi Mustafa Yapıcı’nın Niyeti : Somut olay incelendiğinde, tıpkı kabahat sürece kastıyla hareket ettikleri sav edilen, gerek idari soruşturma süreci gerekse de isimli yargılama sürecinde birbirlerinden farklı anılamayan ilgililer hakkında birebir maddi olaydan kaynaklanan iki davada birebir hukuk kurallarının yorumlanarak farklı kararlar verilmesi, tüzel bellilik ve eşitlik prensiplerine karşıtlık teşkil edecektir.

Bu nedenle 2577 sayılı Kanunun 53. hususunun (h) bendinde düzenlenen “Tarafları, konusu ve sebebi birebir olan bir dava hakkında verilen karara alışılmamış yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek yasal bir destek yokken, tıpkı mahkeme veya öbür bir mahkeme tarafından evvelki ilamın kararına ters bir karar verilmiş bulunması” unsurunda yer alan “tarafları” ibaresinin, eşitlik ve hukuksal bellilik unsuru kapsamında hakkaniyetli bir sonuca ulaşılması ve hukuka olan inancın zedelenmemesi için ortalarında fark bulunmayan ve tıpkı aksiyonu birlikte gerçekleştiren bireyler olarak yorumlanması gerektiğinden, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi tarafta verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ İSMİNE

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Yargıcının açıklamaları dinlendikten ve belgedeki dokümanlar incelendikten sonra belge tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıyeten bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İnceleme ve Münasebet:

Maddi Olay:

Gaziantep Nizip Adliyesinde zabıt katibi olarak vazife yapmakta olan davacı hakkında, üzerinde saklılık kararı bulunan belgenin fotokopisini gizlice çektirerek bir avukata verdiği argümanıyla ilgili olarak başlatılan disiplin soruşturması üzerine hazırlanan raporda, davacının anılan fiili işlediğinin sabit olduğu belirtilmiştir.

Bunun üzerine Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Konseyinin 03/03/2010 tarih ve 71 sayılı kararı ile, davacının 657 sayılı Kanun’un 125. unsurunun birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca “Devlet memurluğundan çıkarma cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ait kelam konusu sürecin iptali istemiyle açılan davada, Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesinin 30/09/2010 tarihli, E.-2010/411, K:2010/925 sayılı kararıyla, sürecin iptaline karar verilmiş; bu karar, Danıştay Onikinci Dairesinin 31/10/2012 tarihli, E:2011/782, K:2012/7206 sayılı kararıyla bozulmuş; bunun üzerine anılan Mahkemenin 23/05/2013 tarihli, E:2013/859, K:2013/624 sayılı kararıyla, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş; kelam konusu karar, Danıştay Onikinci Dairesinin 12/02/2014 tarihli, E-.2013/9119, K:2014/696 sayılı kararıyla onanmış; bu karara karşı davacının karar düzeltme istemi de Danıştay Onaltıncı Dairesinin 13/04/2016 tarihli, E:2015/9762, K:2016/2607 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Bu ortada, davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırıldığı Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Şurasının 03/03/2010 tarih ve 71 sayılı kararında; Nizip Adliyesinde mübaşir olarak misyon yapan … hakkında da, davacı ile birlikte tıpkı kabahati işlediğinden bahisle yeniden 657 sayılı Kanun’un 125. unsurunun birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca “Devlet memurluğundan çıkarma cezası” tesis edilmiştir. Anılan cezanın iptali istemiyle açılan davada, Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesinin 30/09/2010 tarihli, E:2010/412; K:2010/924 sayılı kararıyla sürecin iptaline karar verilmiş; bu karar, Danıştay Onikinci Dairesinin 12/02/2014 tarihli, E:2010/9505, K:2014/693 sayılı kararıyla bozulmuş; davacının bu kararın düzeltilmesi istemi, Danıştay Beşinci Dairesinin 13/10/2016 tarihli, E:2016/18327, K:2016/4523 sayılı kararıyla kabul edilerek, Daire kararı kaldırılmış ve Mahkeme kararı gerekçeli olarak onanmıştır.

Davacı tarafından; tıpkı cürmü işlediklerinden bahisle birebir süreçle meslekten çıkarılmasına karar verilen … hakkındaki meslekten çıkarma sürecine ait yargısal süreç lehine sonuçlanırken, kendisinin meslekten çıkarılması süreci ile ilgili yargısal sürecin aleyhine sonuçlandığı gerekçesiyle, meslekten çıkarılması sürecine ait olarak Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesince verilen 23/05/2013 tarihli, E:2013/859, K:2013/624 sayılı davanın reddi yolundaki kararın yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılması ve dava konusu meslekten çıkarma cezasının iptaline karar verilmesi istemiyle, temyizen incelenen dava açılmıştır.

İlgili Mevzuat:

2577 sayılı İdari Yargılama Yöntemi Kanunu’nun “Yargılamanın Yenilenmesi” başlıklı 53. hususunda; “1. (Değişik birinci cümle: 5/4/1990 – 3622/22 md.) Danıştay ile bölge yönetim, yönetim ve vergi mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, aşağıda yazılı sebepler hasebiyle yargılamanın yenilenmesi istenebilir.

a) Zorlayıcı sebepler münasebetiyle yahut lehine karar verilen tarafın hareketinden doğan bir sebeple elde edilemeyen bir evrakın kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması,

b) Karara temel olarak alınan evrakın, geçersizliğine hükmedilmiş yahut uydurma olduğu mahkeme yahut resmi bir makam huzurunda ikrar olunmuş yahut geçersizlik hakkındaki karar karardan önce verilmiş olup da, yargılamanın yenilenmesini isteyen kimsenin karar vaktinde bundan haberi bulunmamış olması,

c) Karara temel olarak alman bir ilam kararının, mutlaklaşan bir mahkeme kararıyla bozularak ortadan kalkması,

d) Eksperin kasıtla gerçeğe alışılmamış beyanda bulunduğunun mahkeme kararıyla belirlenmesi,

e) Lehine karar verilen tarafın, karara tesiri olan bir hile kullanmış olması,

f) Vekil yahut yasal temsilci olmayan kimseler ile davanın görülüp karara bağlanmış bulunması,

g) Çekinmeye mecbur olan lider, üye yahut hakimin katılmasıyla karar verilmiş olması,

h) (Değişik: 10/6/1994 – 4001/23 md.) Tarafları, konusu ve sebebi tıpkı olan bir dava hakkında verilen karara karşıt yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek yasal bir destek yokken, birebir mahkeme veya öteki bir mahkeme tarafından evvelki ilamın kararına ters bir karar verilmiş bulunması.

ı) (Ek: 15/7/2003-4928/6 md.) Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Muhafazaya Dair Mukavelenin yahut eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin mutlaklaşmış kararıyla tespit edilmiş olması.

2. Yargılamanın yenilenmesi istekleri temel kararı vermiş olan mahkemece karara bağlanır.

3. (Değişik birinci cümle: 15/7/2003-4928/6 md.) Yargılamanın yenilenmesi müddeti, (1) numaralı fıkranın (h) bendinde yazılı sebep için on yıl, (1) numaralı fıkranın (ı) bendinde yazık sebep için Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının katılaştığı tarihten itibaren bir yıl ve başka sebepler için altmış gündür. Bu müddetler, dayanılan sebebin istemde bulunan tarafından gerçekleştiği tarihi izleyen günden başlatılarak hesaplanır.” kararı yer almaktadır.

Türel Kıymetlendirme:

Evrak muhteviyatında yer alan bilgi ve evrakların incelenmesinden, davacı ve birebir süreçle hakkında meslekten çıkarma kararı verilen …’in birlikte hareket ederek, Nöbetçi Asliye Ceza Yargıcının odasından, resmi tatil gününde, hakkında zımnilik kararı verilmiş belgeyi birlikte aldıkları, akabinde adliye yakınındaki kırtasiyeye götürerek birlikte fotokopi çektirdikleri ve fotokopiyi bir avukata tekrar birlikte verdikleri argümanları üzerine başlatılan disiplin soruşturması sonucunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. unsurunun birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca “Devlet memurluğundan çıkarma” cezası ile cezalandırıldıkları anlaşılmaktadır.

Davacı ve birebir süreçle hakkında meslekten çıkarma kararı verilen … ile ilgili olarak birebir savlar üzerine başlatılan disiplin soruşturmasında,

ilgililerin tüm soruşturma sürecinde birlikte anıldığı, şahit olarak sözüne başvurulan kırtasiye sahibi … ‘ın; iki şahsın ellerinde evrak ile geldiklerini, “tatil gününde mi çalışıyorsunuz?” diye sorduğunda şahısların huzursuz olduklarını, “mesaiye kaldıklarını” söylediklerini tabir ettiği, böylece şahısların tüm süreçte birlikte hareket ettikleri konusunun, şahidin bu beyanlarıyla da doğrulandığı anlaşılmaktadır.

Davacı ve … hakkında tesis edilen dava konusu Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Şurasının 03/03/2010 tarih ve 71 sayılı kararının incelenmesinden, ilgililerin isimlerinin daima birlikte anıldığı, “…her iki ilgilinin birlikte yerine getirmesinin kuşku uyandırdığı”, “ilgililerin, hakkında kapalılık kararı verilmiş ve şimdi soruşturma kademesinde olan belgenin fotokopisini gizlice çektirerek, avukata verdikleri”, “ilgililerin uzun müddettir Devlet Memuru olmaları nedeniyle” biçimindeki tabirlere yer verilmek suretiyle birlikte hareket ettikleri ve tıpkı kabahati birlikte işledikleri isnadına yer verildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıyeten Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen beraat kararının incelenmesinden de davacı ve …’in, isimlerinin daima birlikte anıldığı, birbirlerinden başka düşünülmelerine imkan bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yetkili ve vazifeli mahkemelerce Kanunlarla belirlenen yollara nazaran verilip olağan kanun yollarından geçerek yahut müracaat yapılmamak suretiyle katılaştıktan sonra unsur olarak değişmez hale gelen ve kesin karar (muhkem kaziye) niteliği kazanan bir mahkeme kararı, hakkı ve gerçeği temsil eden hukukî gerçek olarak kabul edilir. Kararı veren mahkeme dahil olmak üzere hiçbir mercii kural olarak bu karara ilişemez.

Anayasanın 2. hususunda belirtilen hukuk devleti, hareket ve süreçleri hukuka uygun ve insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adil bir hukuk nizamı kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya muhalif durum ve tavırlardan kaçınan, hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı kontrollerine açık olan devleti söz eder.

Anayasa Mahkemesi’nin yerleşik içtihatlarında da hukuk devleti; aksiyon ve süreçleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk sistemi kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya ters durum ve tavırlardan kaçman, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı kontrolüne açık olan devlet olarak tanımlanmıştır.

Anayasa’nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıklı 36. unsurunun birinci fıkrası şöyledir: “Herkes, legal vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı yahut davalı olarak tez ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

Anayasa Mahkemesi, sınıflandırmaların eşitlik prensibine ters olup olmadığını, “haklı neden” kriterine nazaran yapmaktadır. Buna nazaran “kanun önünde eşitlik ilkesi”, “her istikametiyle tıpkı hukuksal durumda olanlar ortasında kelam bahsidir. Farklı durumda olanlara, yani eşit olmayanlara, farklı kurallar uygulanması, yani “eşit olmayanların eşitsizliği” eşitlik unsuruna karşıtlık oluşturmaz. (AYM Kararı: E:1988/7, K.1988/27, T:27/09/1988) Bu unsur ile güdülen emel, benzeri şartlar içinde olan özdeş nitelikte bulunan durumların maddelerce birebir sürece uyruk tutulmasını sağlamaktadır. (AYM Kararı: E:1976/3, IC:1976/23, T:13/04/1976) Tıpkı istikamette verilen öteki bir kararda da, “Anayasanın 10 uncu hususundaki eşitlik, mutlak manada bir eşitlik olmayıp, ortada haklı nedenlerin bulunması halinde, farklı uygulamalara imkan veren bir unsurdur.” kararı verilmiştir. (AYM Kararı: E.1985/11, K:1986/29, T:11/12/1986) Anayasa Mahkemesi eşitlik unsuruna karşıtlığı öne sürülen ayrımların, farklılaştırmaların, kanun koyucunun takdiri ile onun mutlak takdir yetkisi ile ilgili olduğunu yahut Anayasa’ya uygunluk kontrolünün kapsamı dışında kaldığını kabul etmiştir. (AYM Kararı: E:1975/147, IC:1975/1201, T:21/10/1975; E-.1983/1, K: 1983/5, T:26/04/1983)

Eşitlik unsuru bütün bilgileri ile birlikte kıymetlendirilmesi gereken kozmik bir unsurdur. Eşitliği sağlama konusunda temel sorun ise eşitsizlik yaparak eşitliği sağlamak anlayışını gerekçelendirmektir. Bu durumda eşitliği sağlamak için yapılan bir eşitsizliği isabetli teşhis etmek gerekir. Eşitlik tıpkı kaidelerde tıpkı formda davranmaktır. Lakin, bunun için birebir koşulların eşit belirlenmiş olması, farklılıkları haklı kılan sebeplerin bulunmaması gerekir.

Hukuksal güvenlik ve türel bellilik unsurları, hukuk devletinin ön şartlarındandır. Bireylerin türel güvenliğini sağlamayı amaçlayan türel güvenlik unsuru hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm hareket ve süreçlerinde devlete inanç duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu itimat hissini zedeleyici prosedürlerden kaçınmasını gerekli kılar. (AYM Kararı: E:2013/39, K:2013/65,

T-.22/05/2013; E-.2014/183, K:2015/122, T:30/12/2015). Bellilik prensibi ise yasal düzenlemelerin hem şahıslar hem de yönetim tarafından rastgele bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek biçimde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olmasını; ayrıyeten kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı hami tedbir içermesini tabir etmektedir. (AYM Kararı: E:2013/39, K:2013/65, T:22/05/2013; E:2010/80, K:2011/178, T:29/12/2011)

Bu bakımdan, kanunun metni, bireylerin, gerektiğinde türel yardım almak suretiyle, hangi somut aksiyon ve olguya hangi hukukî yaptırımın yahut sonucun bağlandığını belirli bir açıklık ve mutlaklıkta öngörebilmelerine imkan verecek seviyede olmalıdır. Münasebetiyle, uygulanması öncesinde kanunun, mümkün tesir ve sonuçlarının kâfi derecede öngörülebilir olması gereklidir. (AYM Kararı: E.2012/116, K.2013/32, T:28/02/2013)

Yargılamanın yenilenmesi sebepleri Kanunda tahdidi olarak ve sayma yoluyla belirlendiğinden sayılanlar dışında bir sebeple, kesin karar haline gelmiş bir mahkeme kararının kaldırılması mümkün değildir. Başka bir anlatımla, kıyas yapılarak yargılamanın yenilenmesi sebepleri genişletilemez. Lakin bunu sağlarken de hukukun temel prensiplerinden olan eşitlik unsuruna de ters karar vermemek gerekmektedir.

Davacı tarafından yargılamanın yenilenmesi istemi, 2577 sayılı Kanunun 53. hususunun (h) bendindeki “Tarafları, konusu ve sebebi birebir olan bir dava hakkında verilen karara karşıt yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek yasal bir destek yokken, tıpkı mahkeme veya öteki bir mahkeme tarafından evvelki ilamın kararına karşıt bir karar verilmiş bulunması” konusuna dayandırılmıştır.

Somut olay değerlendirildiğinde, isnat edilen aksiyonu … ile davacının birlikte hareket ederek gerçekleştirdikleri anlaşılmakta olup, gerek idari soruşturma sürecinde gerekse de isimli yargılama sürecinde birbirlerinden başka anılmayan ilgililer hakkında birebir maddi olaydan kaynaklanan iki davada birebir hukuk kurallarının yorumlanarak farklı sonuçlara ulaşılması, üstte ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere türel bellilik ve eşitlik prensibine açıkça karşıtlık teşkil etmekte, 2577 sayılı Kanunun 53. hususunun (h) bendinde düzenlenen “Tarafları, konusu ve sebebi birebir olan bir dava hakkında verilen karara ters yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek yasal bir destek yokken, birebir mahkeme veya öteki bir mahkeme tarafından evvelki ilamın kararına karşıt bir karar verilmiş bulunması” unsurunda yer alan “tarafları” ibaresinin olayın sujesi olmaları istikametinden ortalarında fark bulunmayan tıpkı hareketi birlikte gerçekleştiren bireyler olarak yorumlanması hakkaniyete daha uygun bulunmaktadır. Aksi durumda, hukuka olan inancın zedelenmesi kaçınılmazdır.

Bu konular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanunun 53. hususunun (h) bendindeki “Tarafları, konusu ve sebebi birebir olan bir dava hakkında verilen karara muhalif yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek yasal bir destek yokken, tıpkı mahkeme veyahut öbür bir mahkeme tarafından evvelki ilamın kararına alışılmamış bir karar verilmiş bulunması” konusuna dayandırılan yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmesi, vatandaşların devlete ve hukuka olan inanç hissini sarsacağından ve eşitlik ve tüzel bellilik unsuru kapsamında hakkaniyetli bir sonuca ulaşılabildiği noktasında kuşku oluşturacağından, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi türel mecburilik arzetmektedir.

Karar Sonucu:

Açıklanan nedenlerle;

1. 2577 sayılı Kanun’un 49. unsuruna uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,

2. Yargılamanın yenilenmesi isteminin üstte özetlenen münasebetle reddine ait temyize bahis Gaziantep 2. Yönetim Mahkemesinin 01/06/2017 tarih ve E:2017/733, K:2017/1137 sayılı kararının bozulmasına,

3. Kullanılmayan 51,70 TL yürütmenin durdurulması harcının davacıya iadesine,

4. Yine bir karar verilmek üzere belgenin anılan Mahkemeye gönderilmesine,

5. 2577 sayılı Kanun’un (geçici 8. unsuru uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. hususunun 1. fıkrası uyarınca bu kararın bildiri tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 07.10.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının temyiz isteminin reddi ile kanuna ve adaba uygun bulunan, Mahkeme kararının onanması gerektiği kanısıyla çoğunluk kararına katılmıyorum.

Kaynak: Memurlar

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.